Blog o architekturze i nieruchomościach

Norman Foster

6Sir Norman Foster to jeden z czołowych architektów współczesnej architektury. Zakres jego działań jest niezwykle szeroki; od projektów mebli, domów mieszkalnych, poprzez magazyny i budynki przemysłowe, aż do wielkich przedsięwzięć jak wieżowce czy lotniska. Niedawno zajął się nawet projektem luksusowego jachtu. Pracownia architektoniczna której jest założycielem, Foster and Partners, ma swoje filie w kilkudziesięciu miejscach na świecie i przoduje w ilości realizowanych projektów. Nie sposób wymienić wszystkie wspaniałe dzieła Fostera, oto te najbardziej rozpoznawalne: Wielki Dziedziniec British Museum w Londynie, budynek Commerzbanku we Frankfurcie (do niedawna najwyższy wieżowiec Europy), lotnisko w Hongkongu, ratusz londyński. Foster zajmował się również przebudowami: Reichstagu w Berlinie, lotniska Stansted w Londynie oraz stadionu Wembley. Mimo ponad 70 lat, angielski architekt nie zamierza przechodzić na emeryturę i wciąż stara się zadziwiać świat swoim niepowtarzalnym talentem i obranym przed laty stylem. Renzo Piano, Frank Gehry oraz Richard Rogers to trzej architekci, których projekty na zawsze zmieniły postrzeganie architektury. Najstarszy z nich, Gehry, zaskoczył świat swoim Muzeum Guggenheima w Bilbao, wykorzystując niekonwencjonalną, silnie powyginaną formę oraz nietypowe połączenia materiałów. Taki niezwykle „płynny” i ekspresyjny styl jest doskonale rozpoznawalną wizytówką jego projektów. Pozostali dwaj, Piano i Rogers, prawdziwą karierę rozpoczęli od współpracy ze sobą i budowy centrum Georges Pimpodou w Paryżu. Budynek ten do dziś szokuje swoim wyglądem, ponieważ wszelkie rury, przewody elektryczne i kable zostały umieszczone na zewnątrz. Architekci wkrótce zakończyli współpracę, jednak nie przeszkodziło to w rozwoju ich talentów. Piano zasłynął budową największego wówczas na świecie lotniska Kansai w Osace, stadionu w Bari we Włoszech czy niesamowitego Centrum Kanaków w Nowej Kaledonii. Rogers zaś zapoczątkował zupełnie nowy nurt w budowie biurowców projektując siedzibę firmy Lloyd’s w Londynie. W swojej działalności zwraca szczególną uwagę na aspekty ekologiczne, element niezwykle istotny we współczesnym budownictwie. Łatwo zauważyć, że wśród czołowych światowych architektów wyraźnie brakuje kobiet. Zaha Hadid stara się ten trend odmienić. Jej podejście do architektury jest dosyć nietypowe. Słynie z tego, że nie używa komputera, zaś jej projekty są bardziej futurystycznymi obrazami, niż szczegółowymi planami. Podobnie jak u Normana Fostera, jej działalność nie ogranicza się do budynków. Długi czas zajmowała się meblami, wnętrzami, ostatnio projektuje nawet buty. Jest również nauczycielem akademickim, aktualnie w Yale i Wiedniu. Jako pierwsza kobieta została nagrodzona prestiżową nagrodą Pritzkera, swoistym Noblem w dziedzinie architektury. Prawie wszystkie dzieła Zahy Hadid to zamówienia publiczne, najważniejsze z nich to: stacja kolejowa w Strasburgu we Francji, skocznia narciarska Berg Isel w Innsbrucku oraz Muzeum Sztuki Współczesnej w Cincinnati. Mimo swojego pochodzenia ze skrajnie patriarchalnego, irackiego społeczeństwa, Zaha Hadid udowadnia, że architektura to nie tylko męska domena, i że również kobiety świetnie sobie radzą w tej dziedzinie.