Blog o architekturze i nieruchomościach

Pałace

26Gmina Hyżna położona jest w południowej części powiatu rzeszowskiego. Pierwsze wzmianki o istnieniu tu dworu pochodzą z 1716 roku. W owych czasach oprócz budynku dworu, były tutaj również sad i ogród. Ślady w terenie wskazują, że były to barokowe ogrody tarasowe. Ludwik Jędrzejowicz dokonał tu w 1790 roku gruntownej przebudowy w stylu klasycystycznym. Oprócz zmian w budynku dworskim, zmieniono wcześniej istniejące ogrody na modny wówczas park krajobrazowy. Po II wojnie światowej, we dworze znajdowała się szkoła podstawowa. Po wybudowaniu nowej szkoły, od 1972 roku, budynek stał pusty, powoli popadając w ruinę. Budynek w obecnym stanie to murowana i otynkowana piętrowa budowla, częściowo podpiwniczona. Z piętrowej bryły dworu od strony południowo – wschodniej, wyodrębnia się czteroboczna wieża. Po stronie południowej znajduje się loggia, biegnąca wzdłuż całej szerokości budynku. Dwór wraz z loggią przykryty jest czterospadowym dachem, pokrytym sześcioma drewnianymi kolumnami. Z dawnego parku dworskiego pozostało zaledwie kilka dębów, lip i grabów. Boguchwała to wieś położona na południe od Rzeszowa. Miejscowość godna jest zwiedzenia z powodu kilku obiektów zabytkowych o znacznej wartości. Jednym z nich jest zespół pałacowy, malowniczo położony na opadającej skarpie. Pałac otoczony jest od południa i wschodu parkiem, a od północy graniczy z kościołem. Stanowi on dzisiaj fragment większej symetrycznej całości i składa się z pawilonu piętrowego i parterowego łącznika. Całość ma formę prostokąta. Część środkowa i wschodnia głównego korpusu pałacowego, została spalona w 1751 roku. W latach 1901 – 1902, odbudowany został portyk i część łącznika parterowego. Istotnym komponentem założenia pałacowego był park i jego część ogrodowa. Główne elementy tej części to dwa murowane z głazów ciosanego kamienia tarasy, schody z kamiennymi wazonami, teren dawnego stawu z wyspą oraz punkt widokowy. Inne zabytkowe obiekty związane z otoczenie parku to murowany spichlerz, powstały około 1850 roku, w którym obecnie mieści się Gminna Biblioteka Publiczna, oraz kamienna figura św. Jana Nepomucena.