Blog o architekturze i nieruchomościach

Style architektoniczne

31Styl rozwijał się dziesiątego do trzynastego wieku w wielu krajach Europy. Związane to było ze średniowiecznym uniwersalizmem. Charakterystyczny dla tego stylu jest to , że jest bardzo łatwo rozpoznawalny. Budynek składa się z prostych brył geometrycznych najczęściej są to prostopadłościany , sześciany i walce. W budownictwie charakterystyczne są kształty budynków ponieważ każdą z wymienionych brył można łatwo rozpoznać. Nakryte są ” osobnymi” dachami. Biorąc pod uwagę wnętrze budynków to poszczególne jego części np. nawy, kruchty czy chóry różnią się od siebie wielkością , wysokością i innymi parametrami np. łukami. Plan wewnętrzny składa się z kwadratów , które są powielane a proporcje to proste zależności matematyczne. Przykładowo nawa główna jest zawsze dwa razy szersza od nawy bocznej. Charakterystyczne dla romanizmu są biforia i triforia oraz gzymsy arkadowe służące za ozdoby. Są przypuszczenie , że budowniczy budując posługiwali się Pismem Św. jak wyznacznikiem wymiarów poszczególnych elementów. Przykładem jest Kolegiata w Tumie. Rozwijał się od szesnastego do osiemnastego wieku. Przykładami budowli są dobrze wszystkim znane Bazylika św. Piotra i Plac św. Piotra. Ten styl opiera się na wzorcach klasycznych. Wszelkie płaszczyzny są bogato zdobione m.in. rzeźbami i malunkami. Całość wnętrz sprawia wrażenie natłoku. Celem artystów było przyciągnięcie wiernych do świątyń, ozdobność kościołów to jeden z zamiarów ruchu kontrreformacji. Budowle budowane są na podstawie prostokąta z nawą poprzeczną na planie krzyża łacińskiego. Budowle świeckie budowane były na planie litery U. W pałacach pojawiły się dziedzińce, półkoliste absydy, płytkie prezbiteria. Zamiast naw bocznych pojawiły się pary bocznych kaplic. Styl ten to jeden z najbardziej efektownych okresów w historii sztuki. Bez wątpienia posłużył on celom politycznych i religijnym. Nastąpił gwałtowny rozwój urbanistyki, powstało wiele projektów dotyczących pustych obszarów oraz wkomponowywania budynków do otoczenia. Epoka jest godna podkreślenia oraz zainteresowania.

Pałace

26Gmina Hyżna położona jest w południowej części powiatu rzeszowskiego. Pierwsze wzmianki o istnieniu tu dworu pochodzą z 1716 roku. W owych czasach oprócz budynku dworu, były tutaj również sad i ogród. Ślady w terenie wskazują, że były to barokowe ogrody tarasowe. Ludwik Jędrzejowicz dokonał tu w 1790 roku gruntownej przebudowy w stylu klasycystycznym. Oprócz zmian w budynku dworskim, zmieniono wcześniej istniejące ogrody na modny wówczas park krajobrazowy. Po II wojnie światowej, we dworze znajdowała się szkoła podstawowa. Po wybudowaniu nowej szkoły, od 1972 roku, budynek stał pusty, powoli popadając w ruinę. Budynek w obecnym stanie to murowana i otynkowana piętrowa budowla, częściowo podpiwniczona. Z piętrowej bryły dworu od strony południowo – wschodniej, wyodrębnia się czteroboczna wieża. Po stronie południowej znajduje się loggia, biegnąca wzdłuż całej szerokości budynku. Dwór wraz z loggią przykryty jest czterospadowym dachem, pokrytym sześcioma drewnianymi kolumnami. Z dawnego parku dworskiego pozostało zaledwie kilka dębów, lip i grabów. Boguchwała to wieś położona na południe od Rzeszowa. Miejscowość godna jest zwiedzenia z powodu kilku obiektów zabytkowych o znacznej wartości. Jednym z nich jest zespół pałacowy, malowniczo położony na opadającej skarpie. Pałac otoczony jest od południa i wschodu parkiem, a od północy graniczy z kościołem. Stanowi on dzisiaj fragment większej symetrycznej całości i składa się z pawilonu piętrowego i parterowego łącznika. Całość ma formę prostokąta. Część środkowa i wschodnia głównego korpusu pałacowego, została spalona w 1751 roku. W latach 1901 – 1902, odbudowany został portyk i część łącznika parterowego. Istotnym komponentem założenia pałacowego był park i jego część ogrodowa. Główne elementy tej części to dwa murowane z głazów ciosanego kamienia tarasy, schody z kamiennymi wazonami, teren dawnego stawu z wyspą oraz punkt widokowy. Inne zabytkowe obiekty związane z otoczenie parku to murowany spichlerz, powstały około 1850 roku, w którym obecnie mieści się Gminna Biblioteka Publiczna, oraz kamienna figura św. Jana Nepomucena.

Machu picchu

13Wielki Kanion składa się z łupków Yishnu, a także iłołupków, wapieni, piaskowców i granitowych intruzji.Wielki Kanion – Grand Canyon- to bardzo popularne miejsce w przełomie rzeki Kolorado w stanie Arizona w USA. Szacuje się, iż kanion powstał przez 10 milionów lat, a jego architektem była rzeka Kolorado. Przyjmuje się, że zachodnia część przebiegu kanionu powstał 17 milionów lat temu, a jej wschodnia część ok. 6 milionów lat temu. Gdy płaskowyż Kolorado podnosił się rzeka rzeźbiła kanion, a głębokość kanionu pogłębiała się. W kanionie możemy znaleźć wszystko od ery prekambryjskiej po erę mezozoiczną. Każda warstwa skalna ma inny kolor, a skały osadowe mają mnóstwo skamieniałości. Można tam znaleźć pierwotne glony, szczątki dinozaurów, morskie muszle i wiele innych prehistorycznych rzeczy. W 1963 roku zbudowano zaporę wodną Glen Canyon i rzeka Kolorado przenosi teraz tylko 80000 ton osadu. Wielki Kanion ma takie wymiary, jak: długość 349 km, 2133 m głębokości w najgłębszym miejscu, czyli Wąwozie Granitowym, szerokość od ok. 800m do ok. 29km. Grand Canyon jest największym przełomem rzeki. Machu Picchu to miasto Inków pochodzące z XV wieku, które zachowało się do dzisiaj.Machu Picchu oznacza stary szczyt. Miasto Inków zostało naprawdę odkryte przez niemieckiego handlarza Augusto R. Bernsa, który handlował grobowcami i wszelkimi zabytkami, które znalazł w Peru. Następnie w 1911 roku, amerykański uczony, Hiram Bingham, oficjalnie odkrył Machu Picchu. Miasto leży 2090-2400 m n.p.m., na przełęczy między Wayna Picchu i Machu Picchu w Andach Peruwiańskich w Kordylierach. Inkowie opuścili prawdopodobnie miasto w 1537 roku. Można zauważyć, iż miasto było zbudowane jak twierdza z jasnego granitu. Inkowie wybudowali tam tarasy uprawne, dzielnice mieszkalne, centrum kulturowe, a mury złączyli ze skałami. Możemy podziwiać tam obserwatorium astronomiczne, które nazwano Intihuatana. Obserwatorium mieści się w centrum i wygląda jak kamienny słup. Zbudowali go z litej skały. Inkowie stworzyli również Wieżę Słońca na planie podkowy i Świątynię Trzech Okien. Miasto wybudowano na różnych poziomach, aby dotrzeć do wszystkich części miasta, Inkowie zbudowali schody.

Styl eklektyczny

32Występował w dziewiętnastym wieku w architekturze, charakteryzuje się swobodnym łączenie styli w sztuce. Oznacza to łączenie wszystkich popularnych stylów w przeszłości, dodając pewne elementy, dodając do nazwy przedrostek „neo-”. Z czasem zaczęło to ustępować pewnemu porządkowi , dzięki czemu pewne rzeczy można było dostrzec gołym okiem. Przykładami są Statua Wolności w Nowym Jorku, Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie , Kryształowy Pałac w Londynie, Pałac Izraela Poznańskiego w Łodzi , słynna Wieża Eiffla w Paryżu, Ratusz w Nowym Sączu, Słowacki Teatr Narodowy i Reduta czyli budynek Filharmonii w Bratysławie na Słowacji. Eklektyzm to jeden z wielu styli w ówczesnym czasie w architekturze. Okres charakteryzował się występowaniem wielu pochodnych od stylów występujących we wcześniejszych wiekach. Niektórzy uważali , że takie kopiowanie nie prowadzą do niczego co w następnie doprowadziło do kryzysu w sztuce, jednak na jakiś czas eklektyzm znalazł swoje miejsce w duszach wielu artystów. Styl rozwijał się od połowy wieku dwunastego do końca wieku czternastego. Przykładami mogą być : Brama Holsztyńska w Lubece oraz Bazylika St. Denis. Bardzo charakterystyczne dla budowli tego stylu jest tzw. sklepienie krzyżowo-żebrowe. Ponadto istotnym elementem jest Łuk ostry, składający się z odcinków dwóch kół. Dzięki łukowi i nowemu sklepieniu możliwe było projektowanie nowatorskich naw jak na owe czasy. Filary w gotyku nie są tak obciążone ponieważ na zewnątrz znajdują się ( istotna cecha gotyku) wieże sił. Obciążenie przenosi się łękami przez sklepienie aż na zewnątrz. Kościoły posiadały dwuwieżowe fasady z przedsionkiem. Ideą ludzi były kościoły doskonale oświetlone dlatego też małe romańskie okna zostały zastąpione dużymi oknami czyli witrażami. Przedstawiały one zazwyczaj wizerunki świętych bądź sceny biblijne. Kolumny w gotyku są cienkie, cechą gotyku jest wertykalizm. Gotyk jest jednym z najbardziej inspirujących stylów w sztuce, wiele jego cech było wykorzystywanych w późniejszych epokach.